Jest rok 2012. Spółka Microsoft Wypłaca 2,77% rocznie dywidendy. Mija 10 lat i spółka Microsoft wypłaca 0,9% dywidendy (od bieżącej ceny akcji). Co się zmieniło? Spółka w 2012 roku wypłacała 0,68 dolara dywidendy za akcję. Dzisiaj wypłaca już ok. 3,64 dolara za akcję. Dywidenda wzrosła o kilkaset procent.
Szybki wzrost dywidendy to podstawa długoterminowego sukcesu
Czynnik tempa wzrostu dywidendy jest dla inwestorów kluczowy, bowiem bezbłędnie pokazuje zdolność spółki do generowania zysków. W 2012 roku akcje tej spółki można było kupić po 23 dolary. Dzisiaj kosztują prawie 425 dolarów. Wyobraźcie sobie suwak – macie do dyspozycji coś, co ustala tempo wzrostu dywidendy w czasie (DGR – Dividend Growth Rate). Jeżeli wzrost dywidendy wynosi zaledwie kilka procent rocznie, macie bardzo niskie prawdopodobieństwo tego, że cena akcji będzie rosła szybciej, jak kilka procent rocznie. Jeżeli dywidenda rośnie o kilkanaście procent rocznie, macie wielką szansę, że cena akcji również będzie rosła o kilkanaście procent rocznie w długim terminie.
Gdy tempo wzrostu może rosnąć jeszcze szybciej w przyszłości, jest ogromna szansa, że rynek będzie to dyskontował tak, jak to ma miejsce obecnie w przypadku spółki Microsoft. Dywidenda na poziomie 0,9% rocznie nie jest duża – wszyscy się z tym w pełni zgodzimy. Jeżeli jednak będzie miała zdolność do wzrostu na poziomie 30-40% rocznie, cena akcji nadal będzie dynamicznie rosła. Dlaczego? Bo w tym sensie giełda dyskontuje przyszłość – przewidując przyszłe zyski, pompując dzisiejszą cenę akcji.
Skuteczne zarabianie na giełdzie to rzadka zdolność połączenia żelaznej cierpliwości, posiadania akcji spółki generującej stabilne zyski oraz chętnie dzielącej się tymi zyskami ze swoimi akcjonariuszami. Dzisiejsza cena akcji ma tak naprawdę bardzo niewielkie znaczenie w kontekście tego, w jakim tempie jest ona w stanie generować dla Ciebie zyski w przyszłości. Jeżeli znajdziecie spółkę dywidendową, której sprawdzony model biznesowy umożliwia coraz większe zarabianie w przyszłości, nie bójcie się zainwestować w takie akcje. Inwestorzy na całym świecie uwielbiają takie akcje kupować, trzymać i otrzymywać z nich coraz wyższe wypłaty gotówkowe (przy okazji mając coraz wyższą wycenę całego portfela inwestycyjnego ze względu na sam gwałtowny wzrost ceny akcji).
Czym dokładnie jest DGR (Dividend Growth Rate) i dlaczego buduje fortuny?
Wskaźnik DGR (Dividend Growth Rate), czyli z ang. tempo wzrostu dywidendy, to absolutnie fundamentalne pojęcie w słowniku każdego poważnego inwestora. Określa on, w ujęciu procentowym, jak szybko rośnie kwota dywidendy wypłacana przez spółkę w określonym czasie (zazwyczaj w ujęciu rocznym lub w modelu CAGR – skumulowanego rocznego wskaźnika wzrostu za okres 3, 5 lub 10 lat).
Dlaczego jest to tak istotne w strategii dywidendowej? Wyobraź sobie dwie różne spółki. Spółka “A” oferuje dziś wysoką stopę dywidendy na poziomie 8%, ale kwota tej dywidendy nie rośnie od lat. Z kolei spółka “B” (podobnie jak nasz przykład Microsoftu) oferuje początkowo “skromne” 2%, ale zwiększa tę wypłatę o 15% każdego roku. Matematyka finansowa jest bezlitosna – w dłuższym horyzoncie czasowym (np. 10-15 lat) to inwestycja w spółkę “B” przyniesie Ci nie tylko znacznie wyższy roczny dochód pasywny od zainwestowanego kapitału początkowego, ale także gigantyczny wzrost wartości samej akcji.
Strategia DGI (Dividend Growth Investing) – sekret najbogatszych inwestorów
Opisany wyżej mechanizm to sedno potężnej strategii inwestycyjnej znanej pod skrótem DGI (Dividend Growth Investing). Filozofia ta zakłada całkowite ignorowanie “chwilowych”, pozornie atrakcyjnych, jednorazowych i wysokich dywidend (często będących objawem problemów finansowych firmy lub wyprzedaży aktywów). Zamiast tego inwestor DGI skupia się na wyszukiwaniu biznesów-maszynek do robienia pieniędzy, które posiadają zrównoważoną przewagę konkurencyjną (tzw. Moat), rosnące przepływy pieniężne (Free Cash Flow) i udokumentowaną historię regularnego podnoszenia dywidendy, niezależnie od tego, czy gospodarka jest w fazie hossy, czy głębokiej recesji.
Magia wskaźnika Yield on Cost (YoC)
Gdy zadajemy sobie pytanie “czy tempo wzrostu dywidendy jest ważne?”, odpowiedź w najczystszej postaci znajdziemy we wskaźniku Yield on Cost (YoC), czyli stopie dywidendy w stosunku do początkowych kosztów zakupu. Wskaźnik ten jest Świętym Graalem inwestorów długoterminowych. Co on oznacza w praktyce?
Wróćmy do naszego historycznego przykładu Microsoftu. Jeśli kupiłeś akcje za 23 dolary w 2012 roku, Twoja początkowa stopa dywidendy wynosiła 2,77% (0,68 USD wypłaty). Minęła dekada. Dzisiaj spółka płaci 3,64 USD na akcję. Jako że nigdy nie sprzedałeś swoich akcji kupionych po 23 dolary, Twoja obecna osobista stopa zysku z dywidendy (Yield on Cost) wynosi imponujące ponad 15,8% rocznie! Otrzymujesz prawie 16% gotówki rocznie z zainwestowanego 14 lat temu kapitału z samego tytułu dywidend, podczas gdy Twoje akcje w międzyczasie urosły na wartości o 1748%.
Ochrona przed inflacją – cichy zabójca oszczędności wyeliminowany
Inflacja niszczy siłę nabywczą pieniądza. Jeśli trzymasz kapitał na lokacie na 3%, a inflacja wynosi 8%, realnie biedniejesz. Lokaty, a nawet obligacje stałokuponowe, nie oferują wzrostu wypłat. Tu wkracza potęga szybkiego wzrostu dywidendy. Przedsiębiorstwa o silnej pozycji rynkowej (tzw. Pricing Power) są w stanie z łatwością przenosić rosnące koszty materiałów na swoich klientów podnosząc ceny swoich produktów i usług. Skutek? Zyski firmy rosną nominalnie razem z inflacją (lub szybciej), a zarząd decyduje się na podwyżkę dywidendy o 10-15%. Inwestując w spółki dywidendowe o wysokim DGR, tworzysz własną, rosnącą tarczę antyinflacyjną.
Kluczowe wskaźniki analizy fundamentalnej podtrzymujące trend dywidendowy
Samo historyczne tempo wzrostu dywidendy to nie wszystko. Jako analitycy własnych portfeli musimy mieć pewność, że spółkę wciąż stać na podnoszenie dywidend. Do tego celu wykorzystujemy twarde wskaźniki fundamentalne:
- Payout Ratio (Wskaźnik wypłaty dywidendy): Absolutnie krytyczny miernik. Mówi o tym, jaki procent rocznego zysku netto spółka przeznacza na dywidendę. Jeśli firma zarabia 10 USD na akcję i wypłaca 4 USD, Payout Ratio wynosi 40%. To bardzo bezpieczny, optymalny poziom. Pozostałe 60% zysku zostaje reinwestowane w rozwój biznesu, co gwarantuje kolejne wzrosty zysków. Bezpieczne poziomy różnią się w zależności od sektora (np. dla branży technologicznej to 20-50%, podczas gdy REIT-y muszą wypłacać 90%), jednak Payout Ratio powyżej 80-90% dla standardowych spółek to poważny sygnał ostrzegawczy przed tzw. pułapką dywidendową.
- FCF (Free Cash Flow – Wolne przepływy pieniężne): Zyski księgowe (netto) można w różny sposób modelować sztuczkami księgowymi. Gotówki (Cash Flow) oszukać się nie da. Dywidendy są wypłacane z realnej gotówki, którą firma wygenerowała po odjęciu wszystkich niezbędnych wydatków kapitałowych (CAPEX). Spółki z rosnącym FCF to najlepsi kandydaci na przyszłe gwiazdy portfela DGI.
- Zysk na akcję (EPS – Earnings Per Share): Matematyki nie da się oszukać na dłuższą metę. Dywidenda nie może rosnąć o 15% rocznie w nieskończoność, jeśli zyski (EPS) rosną tylko o 3% rocznie. Doprowadziłoby to w końcu do wypłaty ponad 100% zysków i konieczności zadłużania się na wypłatę dywidendy. Zdrowe tempo wzrostu dywidendy powinno iść krok w krok ze wzrostem EPS.
Arystokraci Dywidendowi i Królowie Dywidendy – rynkowa arystokracja
Jeżeli szukamy dowodu na to, że polityka regularnego zwiększania dywidend jest dochodowa, wystarczy spojrzeć na elitarną grupę na Wall Street znaną jako Arystokraci Dywidendowi (Dividend Aristocrats). Aby spółka znalazła się w tym zaszczytnym indeksie, musi być członkiem indeksu S&P 500, spełniać rygorystyczne wymogi płynnościowe, ale przede wszystkim – musi nieprzerwanie zwiększać nominalną kwotę dywidendy przez co najmniej 25 lat z rzędu.
Krok dalej idą tzw. Królowie Dywidendy (Dividend Kings). To absolutni tytani rynkowi, którzy rok w rok, kryzys czy hossa, inflacja czy deflacja, pandemia czy boom technologiczny, podnoszą swoją dywidendę od minimum 50 lat! Przykłady? Coca-Cola (KO), Johnson & Johnson (JNJ), czy Procter & Gamble (PG). W tych firmach zarządy mają we krwi kulturę szacunku do kapitału akcjonariuszy, a ich modele biznesowe oparły się próbie czasu. Mimo, że tempo wzrostu w dojrzałych biznesach nie wynosi już 20% rocznie (często oscylując w granicach stabilnych 4-8%), to niezawodność tego wzrostu sprawia, że są to fundamenty konserwatywnych portfeli emerytalnych na całym świecie.
Potęga procenta składanego (DRIP – Dividend Reinvestment)
Albert Einstein nazywał procent składany ósmym cudem świata. Kiedy połączysz dynamicznie rosnącą dywidendę z procesem jej automatycznego reinwestowania, tworzysz finansową kulę śnieżną, której nic nie jest w stanie zatrzymać. Wynika to ze zjawiska znanego jako DRIP (Dividend Reinvestment Plan / Program Reinwestycji Dywidend).
Jak to działa? Za każdym razem, gdy na Twoje konto maklerskie trafia dywidenda, nie wydajesz jej na konsumpcję, lecz natychmiast kupujesz za nią kolejne akcje tej samej spółki. W kolejnym roku spółka podnosi stawkę dywidendy (np. o 10%), ale Ty posiadasz już więcej akcji (dzięki wcześniejszej reinwestycji). Kwota wyższej dywidendy jest mnożona przez wyższą liczbę posiadanych akcji, co generuje jeszcze większą strugę gotówki, za którą kupujesz jeszcze więcej akcji. W perspektywie kilkunastu lat krzywa przyrostu kapitału wystrzeliwuje logarytmicznie w górę, całkowicie deklasując proste strategie spekulacyjne na cenie akcji.
Wpływ podatków na tempo wzrostu i zyski inwestora
Analizując znaczenie tempa wzrostu dywidendy, nie możemy pominąć kwestii optymalizacji podatkowej. Pamiętajmy, że każda wypłacana dywidenda wiąże się u źródła i/lub na rachunku inwestora z tzw. podatkiem Belki, czyli podatkiem od zysków kapitałowych (w Polsce wynoszącym 19%). Jeżeli inwestujesz na zwykłym rachunku, potęga Twojego procenta składanego traci ułamek siły przy każdej wypłacie (fiskus zabiera część gotówki, którą mógłbyś reinwestować).
Dlatego tak ważne dla polskiego inwestora budującego portfel oparty o dywidendy jest korzystanie z instrumentów wspierających oszczędzanie emerytalne, takich jak konta IKE (Indywidualne Konto Emerytalne) oraz IKZE (Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego). W przypadku polskiej giełdy dywidendy wpływające na takie rachunki są w całości (100%) zwolnione z bieżącego opodatkowania zysków kapitałowych (podatek u źródła wynosi 0%), co oznacza, że cały strumień rosnących gotówkowych wypłat pracuje na Twoją przyszłość szybciej, napędzając machinę procenta składanego bez najmniejszych oporów i strat.
Podsumowanie: Czy tempo wzrostu dywidendy ma znaczenie?
Odpowiedź brzmi: Tak, jest to jeden z najważniejszych parametrów decydujących o końcowym sukcesie inwestora i drodze do absolutnej wolności finansowej. Koncentrowanie się wyłącznie na aktualnej stopie dywidendy to patrzenie we wsteczne lusterko i szukanie krótkoterminowej satysfakcji. Patrzenie na tempo wzrostu dywidendy (DGR), a także na fundamenty, które ten wzrost zabezpieczają, to patrzenie przez przednią szybę w stronę ogromnych zwrotów rzędu kilkuset czy kilku tysięcy procent, wspartych magią wskaźnika Yield on Cost. To właśnie w tym tkwi cały sekret giełdowego sukcesu takich tytanów inwestowania jak Warren Buffett.
FAQ – Najczęściej zadawane pytania o wzrost dywidendy (DGR)
Zaloguj się na swoje konto, aby zostawić swój komentarz.